In het Arnhemse Broek is Betsy een authentiek en bekend gezicht. We ontmoeten haar bij De Kansen waar zij eens per twee weken in de ochtend pannenkoeken bakt voor de bezoekers.
Actieve dame
Als Klarendalse, woont Betsy al 35 jaar in het Arnhemse Broek. Toen haar kinderen naar de club gingen in destijds ‘Stoplicht’, het buurthuis van Rijnstad, werd Betsy daar eerst vrijwilliger met creatieve activiteiten. Dat werd later een betaalde plek en in de loop van de tijd werd samen koken één van de activiteiten met zowel jong als oud.
Omdat Betsy getrouwd is met een Surinaamse man (hij overleed helaas), kreeg zij in Suriname een hele andere blik op koken: veel, en iedereen kan aanschuiven. Tijdens haar activiteiten kregen de kooklessen dan ook vaak een Surinaams accent. Ondertussen is Betsy dan werkloos, stil zitten doet ze niet!
Zoals gezegd bakt zij eens per twee weken pannenkoeken in De Kansen, een laagdrempelige inloop aan de Johan de Wittlaan voor wijkbewoners, mogelijk gemaakt door de WMO van de gemeente en Driekracht (onderdeel van Driestroom, ondersteunen mensen met een ontwikkelings- of ondersteuningsvraag). ‘Dit is echt een uitje voor me’ vertelt Betsy over het verschillende publiek wat er binnen loopt en koffie drinkt. De Kansen is gestoeld op wederkerigheid, dus als Betsy een hulpvraag heeft wordt ook zij daar bij geholpen. Bovendien kookt ze er ook wel eens soep of springt in als er iets uit de keuken nodig is tijdens andere activiteiten.
Daarnaast kookt Betsy vaak in De Symfonie, het Multifunctionele Centrum aan de overkant waar ook Rijnstad is gevestigd. Eigenlijk is ze daar oproepkracht. Tevens draait ze al enkele jaren mee met Broek in de Pan, het rijdende kook- en ontmoetingsevenement in het voorjaar, uitgezet door de cultuurmakelaar van Rozet waar gezond eten hoog in het vaandel staat.
In de straat
Door het grote gezin wat Betsy eerder thuis had (de meesten zijn het huis uit), de vele verjaardagen én de Surinaamse achtergronden binnen de familie, is zij geconditioneerd om altijd veel te koken. ‘Als ik dan te veel had, deelde ik uit in de straat aan buren. Door het Surinaamse ben ik makkelijker weg gaan geven en daar aan gewend geraakt. Vroeger ging alles afgepast, maar dit is hoe ik nu ben geworden.’ Ook koken voor de straat is een gewoonte geworden. ‘Alles wat ik over heb, geef ik weg. Dat vind ik gewoon leuk. Zo’n twee keer per week zijn er zo’n vijftien mensen die dan mee genieten van wat ik over heb. Maar ik gebruik geen recepten hoor! Ik gooi het in de pan en pruuf dan!’
Dat is Betsy. Koken om te delen.
