“Niet vergeten te proeven. Dat is belangrijk als je kookt!” In de keuken van Jeugdcentrum Vogelwijk is het een drukte van belang. Zes jonge Klarendallers tussen de tien en twintig jaar staan driftig in de pannen te roeren. Ze maken een driegangenmenu voor de ouderen in de wijk. Kinderwerker Heidi Jansen is degene die het allemaal in goede banen leidt.
Champignonsoep, stokbrood met kruidenboter, andijviestamppot met speklapjes en rookworst en een toetje van bokkenpootjes met mascarpone, de Klarendalse senioren die vandaag aan de lange tafel in het midden van de grote zaal van Jeugdcentrum Vogelwijk aanschuiven worden vreselijk verwend. Vanaf vijf uur druppelen ze een voor een binnen, gelokt door de overheerlijke geuren die door de openstaande deur vanuit de keuken van het buurtcentrum de straat op glippen. “Wat kost het?” vraagt een mevrouw die voor het eerst langskomt aan een van de tieners die het serveren voor haar rekening neemt. “Niks,” zegt die, nog net niet schouderophalend. De mevrouw kijkt het meisje verbaasd aan. “Dat méén je niet!” “Jawel hoor,” antwoordt de tiener onverstoorbaar. “Wilt u iets te drinken misschien?”
Generaties overbruggen
Het is de derde keer dat er in Jeugdcentrum Vogelwijk een generatieoverbruggend etentje wordt gegeven en het aantal wijkbewoners dat de Agnietenstraat 88b op deze avonden weet te vinden, stijgt rap. Een goed idee, zo vinden ze eensgezind. Maar waar komt het idee eigenlijk vandaan? “Ouderen vinden de jongeren van tegenwoordig best wel een dingetje,” verklaart initiatiefnemer Heidi Jansen. “Door samen te eten leren ze elkaar een beetje kennen. Als ze elkaar dan tegenkomen buiten deze muren, durven ze elkaar aan te spreken als er eens wat is.”
Jeugdcentrum Vogelwijk
In 2020 blies Heidi Jeugdcentrum Vogelwijk nieuw leven in. Ze doet dat op vrijwillige basis met behulp van een subsidie van de gemeente Arnhem. Met een team van zo’n twintig andere vrijwilligers heeft ze het buurtcentrum in korte tijd weer op de kaart gezet. “We zijn aardig aan het groeien. Het is leuk dat groot en klein ons weet te vinden,” vertelt ze. Heidi werkt samen met de Leuke Linde, de Wasplaats, Rijnstad Kinderwerk en de buurtconciërges en schuift aan bij wijkgesprekken. Voor het bekostigen van de keukenbenodigheden voor de etentjes met tieners en ouderen riep ze de hulp van de Arnhemse Uitdaging. Het Dela Fonds sponsorde vervolgens de aanschaf van pannen en andere materialen.
Budget
Van een structureel terugkerende activiteit is vooralsnog geen sprake. Aan tieners die graag koken geen gebrek. Volgens Jansen is er zelfs een wachtlijst. Ook de ouderen zijn enthousiast en vragen of dit niet wekelijks kan. Probleem is het budget. Om elke week een etentje op tafel te toveren is geld nodig. Heidi is druk bezig daarvoor de juiste potjes aan te spreken, maar tot nu toe is dat nog niet gelukt. Maar Heidi geeft niet op, want ze ziet wat het oplevert. “Ik doe al zo lang kinderwerk in de wijk. Ik ken de kinderen die hier komen van jongs af aan. Ze leren van elkaar, helpen elkaar, maken verbinding en mengen zich met de ouderen. Je zíet ze groeien. Dat is toch prachtig!”
